ευόρμητος

εὐόρμητος, -ον (Α)
1. αυτός που ορμά δυνατά, που ρέπει προς κάτι, ο επιρρεπής
2. εύορμος.
[ΕΤΥΜΟΛ. < ευ + ορμητός (< ορμώ)].

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • εὐόρμητον — εὐόρμητος masc/fem acc sg εὐόρμητος neut nom/voc/acc sg …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.